Magdalena Zapadka – Trener Mentalny i Biznesu

POMOC-PSYCHOLOGICZNA-TRENING-MENTALNY-PSYCHOLOGIA-MISTRZOSTWO-MAGDALENA-ZAPADKA-TRENE-MENTOR-FORGIVENESS-MENTAL-PERFORMANCE-COACH

W życiu każdego człowieka pojawiają się sytuacje, które wymagają skonfrontowania się z emocjonalnym bólem i zranieniem. Jednym z najpotężniejszych, znanych mi narzędzi radzenia sobie z takimi trudnościami jest forgiveness – technika i umiejętność wybaczania.

Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, jak potężną siłą może być zdolność do wybaczania? Emocjonalne wybaczanie to nie tylko abstrakcyjna idea, ale również dynamiczna technika, która kształtuje naszą psychikę i zdrowie. Czytaj dalej i zanurz się ze mną w fascynujący świat badań naukowych, gdzie wybitni eksperci rzucają światło na tajemnicę tego, co kryje się za aktami wybaczania. Odkryj, jak praktyka forgiveness – wybaczania, może być kluczem do równowagi emocjonalnej i pełniejszego życia.

To nie tylko historia teorii – to wgląd w praktyczne aspekty naszej psychiki. Badania profesora Roberta Enrighta, pioniera w dziedzinie wybaczania, ukazują, jak wybaczanie może być kluczem do rozkwitającego życia. Odkryjmy razem, jak dr Fred Luskin z Uniwersytetu Stanforda udowodnił, że wybaczanie pomaga nam radzić sobie ze stresem, a może to wyniki badań profesor Sonji Lyubomirsky zainspirują Cię do poszukiwań szczęścia poprzez wybaczanie.

Podążając śladami badań dr Everetta Worthingtona, wkroczymy w obszar korzyści fizycznych płynących z praktyki wybaczania. A to tylko wstęp do fascynującej podróży, w trakcie której odkryjemy, jak wybaczanie wpływa na naszą psychikę na poziomie molekularnym, a także zgłębimy badania profesora Carstena Wroscha i Michaela McCullougha, którzy rzucają światło na evolucyjne korzenie tej niezwykłej techniki.






Emocjonalne wybaczanie jest niezwykle istotnym elementem dbania o zdrowie psychiczne. Badania naukowe przeprowadzone przez światowych ekspertów potwierdzają, że ta mentalna technika może znacząco wpłynąć na naszą psychikę.

Profesor Robert Enright, pionier badań nad wybaczaniem, dowiódł, że praktykowanie wybaczania zwiększa poziom szczęścia oraz redukuje poziom depresji i lęku. Jego wieloletnie doświadczenie w dziedzinie psychologii pozwala mu wskazywać na konkretną korelację między procesem wybaczania a poprawą zdrowia psychicznego.

Dr. Fred Luskin, założyciel Projektu Wybaczania na Uniwersytecie Stanforda, podkreśla, że wybaczanie jest kluczowym elementem radzenia sobie ze stresem. Jego badania wykazały, że osoby praktykujące wybaczanie doświadczają niższego poziomu stresu i związanych z nim dolegliwości, takich jak nadciśnienie czy bezsenność.

Profesor Sonja Lyubomirsky, autorka książki „The How of Happiness”, podkreśla, że wybaczanie ma potencjał zwiększania ogólnej satysfakcji z życia. Jej badania sugerują, że akty wybaczania sprzyjają budowaniu trwałych relacji społecznych, co wpływa na nasze dobre samopoczucie.

Dr. Everett Worthington, znany psycholog i autor wielu prac na temat wybaczania, badał również fizyczne korzyści płynące z praktyki wybaczania. Jego badania wskazują na pozytywny wpływ wybaczania na układ sercowo-naczyniowy, co przekłada się na zdrowie fizyczne.

Profesor Carsten Wrosch, specjalista w dziedzinie psychologii zdrowia, odkrył, że utrzymywanie uczucia urazy i niezdolność do wybaczania może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca czy zaburzenia psychiczne.

Profesor Michael McCullough, badacz wybaczania i autor książki „Beyond Revenge”, argumentuje, że wybaczanie jest naturalnym elementem ludzkiej natury i ma ewolucyjne korzenie. Jego badania wskazują na to, że praktyka wybaczania może być kluczowym czynnikiem budowania społecznych więzi.



Wartość emocjonalnego wybaczania jest ogromna, zarówno dla zdrowia psychicznego, jak i fizycznego. Badania prowadzone przez światowej klasy ekspertów jednoznacznie potwierdzają korzyści płynące z praktyki wybaczania, podkreślając jego znaczącą rolę w osiąganiu i utrzymaniu równowagi emocjonalnej. Praktykowanie wybaczania staje się więc kluczowym elementem budowania pełni życia.




Najlepszym punktem wyjścia do zrozumienia forgiveness jest zrozumienie, czym przebaczenie nie jest! Akt przebaczenia nie oznacza, że zapomniałaś o niesprawiedliwości i krzywdzie. Nie oznacza to również, że należy tolerować lub usprawiedliwiać winowajcę, osobę naszego bólu i cierpienia, odpuszczenie aktu sprawiedliwości. Oznacza to Twpje wewnętrzne – mentalne pogodzenie się z tym, co się wydarzyło i zaakceptowanie tego. Dłużej nie potępiasz – to jedynie prowadzi do przebaczenia, które wypływa z wyższości moralnej. Puszczasz!

Kiedy przebaczasz komuś, kto głęboko Cię zranił, pozbywasz się urazy i chęci zemsty, niezależnie od tego, jak bardzo sprawca na to zasługuje. Dajesz wielkie dary akceptacji, hojności i miłości. Chociaż winowajca nie zasługuje na te dary, nie pozwalasz, żeby to stanęło Ci na drodze do dalszego budowania życia na Twoich zasadach. Wybaczasz nie z litości, nie z ponurego obowiązku, nie dlatego, ze ktoś zasługuje na drugą szansę. Wybaczasz, ponieważ zdecydowałaś się mieć miłosierne i czyste od negatywności serce. Serce z mocą uwolnienia się, abyś mógła żyć dalej, lepiej. Tu tylko o Ciebie i Twoje dalsze życie chodzi!

Tak, forgiveness – przebaczenie jest paradoksem, czymś, co może wydawać się nielogiczne, ale działa. Jest to wyrzeczenie się urazy lub zemsty, gdy postępowanie sprawcy na to zasługuje. To odpuszczenie nagatywnych i destrukcyjnych emocji w Twojej głowie i ciele. Jest to dawanie darów miłosierdzia, hojności i dobroci, gdy postępowanie sprawcy wskazuje, że na nie nie zasługuje. Kiedy dajemy dar przebaczenia, sami zostajemy uzdrowieni. To ma służyć Tobie, Twojemu zdrowiu i samopoczuciu. Tu naprawdę nie o tę drugą osobę chodzi!


Istnieje wiele adekwatnych definicji forgiveness. Ja za najlepszą uważam tę opracowana przez dr Roberta Enrighta, założyciela Międzynarodowego Instytutu Przebaczania. Badacza, który bada przebaczanie od ponad 25 lat.

Wg dr R. Enrighta przebaczamy, gdy przezwyciężamy urazę wobec sprawcy naszego bólu i złego samopoczucia nie odmawiając sobie prawa do urazy, ale poprzez próbę okazania złoczyńcy współczucia, życzliwości, czasem nawet miłości (jeśli jestesmy do tego zdolni). Kiedy uczymy się obdarowywać kogoś tymi uczuciami, jako osoba przebaczająca, zdajemy sobie doskonale sprawę z tego, że sprawca niekoniecznie ma prawo do takich prezentów. Ale tu tylko o nas chodzi!

🔹 masz prawo do swoich uczuć, wszelkich uczuć

🔹 wszelkie przestępsta, niesprawiedliwości i krzywdy, zawsze będą złem, których masz prawo nie akcetować

🔹masz moralne i osobiste prawo do złości igniewu, tak samo jak masz prawo do szacunku i sprawiedliwości

🔹 przebaczanie wymaga rezygnacji z czegoś, do czego mamy prawo – mianowicie do złości lub urazy, które musisz puścić, aby przebaczenie miało sen





Przebaczenie jest aktem miłosierdzia i dobroci wobec sprawcy, choć niekoniecznie może on/ona zasługiwać na nasze miłosierdzie i wyrozumiałość. Jest to ” Twój dar” dla kogoś, kto Cię zranił. Ma to na celu zmianę relacji między Tobą a tym, kto Cię skrzywdzili. Najczęściej jest to relacja mentalna, bo to, że komuś przebaczasz wcale nie znaczy, że ona czy on musi się o tym wogle dowiedzieć! Tu nie o magiczny i bezpośredni zwrot do tej oosby – „wybaczam Ci” chodzi!


Przebaczenie osobie, która wyrządziła nam niesprawiedliwą krzywdę, oznacza:

🔹 dostrzec swoją wrodzoną wartość (głęboką wartość, która nie jest zależna od takich rzeczy, jak posiadanie, zdolności, zachowanie, wygląd, przynależność do grupy itp.)

🔹 okazywać wobec niego pełne pozytywności myśli, uczucia i działania

🔹 odpowiedzieć tej osobie darami życzliwości, szacunku i hojności – nie musi o tym wiedzieć, nie musisz się z tą osobą wogle spotkać

🔹 przebaczenie to ofiarowanie miłości osobie w obliczu niesprawiedliwości i w czasie, gdy ta osoba jest najbardziej niegodna miłości




Psychologiczne mechanizmy wybaczania są kompleksowe i obejmują zarówno procesy myślowe, jak i emocjonalne. Według badań McCullough et al. (1997), kluczowym elementem jest świadome zmniejszenie negatywnych uczuć i zwiększenie pozytywnych emocji wobec osoby, która sprawiła nam krzywdę. Proces ten wiąże się z przeformułowaniem myśli i redefiniowaniem relacji z „sprawcą”.

Psychologia wybaczania obejmuje także przekształcanie myśli o przeszłych zranieniach. To nie tylko przyjrzenie się sytuacji z innej perspektywy, ale również aktywne poszukiwanie pozytywnych aspektów i zrozumienie kontekstu, w którym doszło do krzywdy. Badania potwierdzają, że proces ten prowadzi do głębokich zmian w sposobie postrzegania siebie, innych ludzi i świata.

Świadome podejmowanie decyzji dotyczących naszych reakcji emocjonalnych i behawioralnych jest kluczowe w psychologii wybaczania. Osoby praktykujące wybaczanie podejmują aktywny udział w kształtowaniu swojego nastawienia wobec sytuacji, co prowadzi do stopniowego wygaszania negatywnych uczuć i umacniania postawy wybaczającej.

Badania nad psychologią wybaczania również podkreślają rolę empatii w tym procesie. Wzrost empatii wobec „sprawcy” pomaga zrozumieć motywacje i tło zranienia, co sprzyja procesowi wybaczania. Rozwijanie empatii wymaga czasu, ale może mieć ogromne znaczenie dla pełnego uzdrowienia emocjonalnego.






FORGIVENESS-TECHNIKA-PSYCHOLOGIA-MAGDALENA-ZAPADKA-TRENER-MENTALNY-TRENING-EKSPERT-PSYCHOLOG-MENTOR-EMOCJE





Praktyka i umiejętność forgiveness ma wiele korzyści. Jest nieoceniona dla zdrowia psychicznego i ogólnego dobrostanu, to m.in.: zmniejszenie poziomu stresu, lęków czy depresji, to poprawa samopoczucia czy lepsze relacje interpersonalne (Toussaint et al., 2016).



10 najważniejszych korzyści to:

1️⃣ Poprawa samopoczucia i zdrowia psychicznego. Badania sugerują, że praktykowanie przebaczenia może zmniejszać poziom stresu, lęku i depresji, co przekłada się na ogólną poprawę zdrowia psychicznego i nasze funkcjonowanie w życiu.

2️⃣ Redukcja negatywnych emocji. Przebaczenie pomaga w redukcji negatywnych emocji, takich jak gniew, żal czy uraza, co pozwala osiągnąć większą równowagę emocjonalną.

3️⃣ Poprawa relacji interpersonalnych. Osoby praktykujące forgiveness często doświadczają lepszych relacji z innymi, ponieważ potrafią bardziej otwarcie i zdrowo reagować na trudności.

4️⃣ Zwiększenie samooceny. Przebaczenie może przyczynić się do zwiększenia poczucia własnej wartości i samoakceptacji poprzez uwolnienie się od obciążeń emocjonalnych.

5️⃣ Fizyczne korzyści zdrowotne. Badania pokazują, że praktykowanie przebaczenia może przynieść korzyści zdrowotne, takie jak obniżenie ciśnienia krwi, poprawa układu immunologicznego i zmniejszenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

6️⃣ Zmniejszenie wewnętrznego konfliktu. Przebaczenie pomaga zminimalizować wewnętrzny konflikt pomiędzy negatywnymi emocjami, co pozwala na większą harmonię psychiczną.

7️⃣ Lepsze radzenie sobie ze stresem. Osoby, które praktykują forgiveness, mają tendencję do lepszego radzenia sobie ze stresem, co wpływa na ich ogólną odporność psychiczną.

8️⃣ Rozwój empatii. Przebaczenie może prowadzić do wzrostu zdolności do empatii, co ułatwia zrozumienie i współczucie wobec innych ludzi.

9️⃣ Poprawa samokontroli. Przebaczenie może pomóc w rozwinięciu umiejętności samokontroli, umożliwiając lepsze zarządzanie własnymi emocjami i reakcjami.

🔟 Zwiększenie duchowego dobrostanu. Dla wielu osób, praktykowanie forgiveness ma wymiar duchowy i może przyczynić się do większego poczucia sensu, spokoju i zadowolenia z życia.



Pamiętaj, że skutki praktykowania techniki forgiveness – przebaczania mogą być bardzo indywidualne i zależą od wielu czynników. Pamiętaj, że każdy człowiek jest inny, mamy róne konteksty życiowye, wrażliwość, charaktery czy osobiste doświadczenia. Warto również od vzasu do czasu szukać informacji w najnowszych badaniach psychologicznych, aby uzyskać jak najbardziej aktualne dane w tym czy innym psychologicznym zakresie.



To zaledwie tylko kilka spośród licznych korzyści dla dobrostanu psychicznego. Korzysci te zostały potwierdzone badaniami światowych ekspertów. Każda z tych korzyści stanowi istotny element kompleksowej opieki nad psychiką. Jak widzisz, warto nauczyć się tej techniki i praktykować!




Aby doświadczyć skutecznego wybaczania należy wykonać kilka ważnych kroków:

1️⃣ KROK SAMOOKREŚLENIE

Samookreślenie w praktyce przebaczenia to proces, w którym zwracamy uwagę na swoje własne uczucia i identyfikujemy, w jaki sposób doświadczone krzywdy wpływają na naszą tożsamość. Owa praktyka jest wspierana przez badania psychologii, a ekspertów, takich jak prof. Robert Enright, który jest pionierem badań nad przebaczeniem, co do tego, że zrozumienie siebie w kontekście doświadczonych trudności jest kluczowe dla procesu przebaczenia.

Rozpoznawanie swoich uczuć staje się fundamentalne, ponieważ umożliwia nam pełniejsze zrozumienie negatywnych emocji, takich jak gniew czy złość, związanych z doświadczeniem krzywdy. To ważne, aby przyjrzeć się temu, jak te emocje wpływają na naszą psychikę, a także, jak kształtują naszą tożsamość w kontekście przebaczenia.

Badania prof. Paula Ekmana, specjalisty w dziedzinie psychologii emocji, sugerują, że umiejętność rozpoznawania własnych uczuć jest kluczowa dla skutecznego radzenia sobie z nimi. Oznacza to, że świadome spojrzenie na własne emocje jest ważnym krokiem w kierunku zdrowego przetwarzania doświadczeń trudnych.

W praktyce przebaczenia, samookreślenie to etap, który pomaga zbudować mocniejszą tożsamość, ukierunkowaną na wartości związane z akceptacją, empatią i otwartością na proces przebaczenia. To nie tylko patrzenie na siebie przez pryzmat negatywnych emocji, ale aktywne budowanie bardziej zrozumiałej i dojrzałej wersji samego siebie w świetle doświadczeń związanych z przebaczeniem.


2️⃣ KROK EMPATIA

Empatia to zdolność i umiejętność rozumienia i współodczuwania emocji innych osób. Obejmuje umiejętność wczuwania się w uczucia, myśli i perspektywę innych, co umożliwia nam bardziej głębokie zrozumienie ich doświadczeń. W kontekście praktyki przebaczenia jest kluczowa z kilku powodów:

Zrozumienie bólu – empatia umożliwia zrozumienie głęboko zakorzenionego bólu i trudności, jakich możemy doświadczać w wyniku doznanej krzywdy. Dzięki empatii jesteśmy w stanie lepiej zidentyfikować, jakie emocje towarzyszą temu bólowi i jak na nas wspływają.

Akceptacja uczuć – empatia pomaga nam zaakceptować emocje drugiej osoby, nawet jeśli są one trudne czy bolesne. To istotne, gdy praktykujemy przebaczenie, ponieważ umożliwia nam spojrzenie na drugą osobę z większym zrozumieniem i akceptacją.

Budowanie więzi – wyrażenie empatii w relacji z drugą osobą może przyczynić się do budowania więzi. W kontekście praktyki przebaczenia, empatyczne podejście może sprzyjać otwarciu na dialog, co jest istotne w procesie porozumienia i przebaczenia.

Z perspektywy ekspertów, takich jak prof. Simon Baron-Cohen, psycholog i badacz empatii, empatia nie tylko pozwala nam zrozumieć uczucia drugiej osoby, ale także skutkuje tworzeniem więzi społecznych, co jest fundamentalne w kontekście procesu przebaczenia.


W praktyce przebaczenia, empatia z perspektywy drugiej osoby staje się fundamentem, na którym buduje się zrozumienie, akceptację i ostatecznie możliwość wyzwolenia się od negatywnych emocji związanych z doznanej krzywdą. To umiejętność, która sprzyja procesowi pojednania i wspiera rozwój zdrowszych relacji międzyludzkich.



3️⃣ KROK AKCEPTACJA

Akceptacja w kontekście procesu przebaczenia to ważny krok. Umożliwia to zgłębienie i zrozumienie doświadczonych trudności oraz otwarcie się na możliwość odpuszczenia. Zdefiniujmy czym jest pojęcie akceptacji.

Akceptacja to proces przyjmowania siebie, innych osób lub sytuacji bez prób zmiany, oceniania czy oporu. W kontekście przebaczenia oznacza to gotowość zrozumienia i zaakceptowania zarówno swoich własnych, jak i cudzych uczuć, myśli czy działań związanych z doznaniem krzywdy.

Z perspektywy ekspertów, takich jak dr Marsha Linehan, psycholożki zajmującej się terapią dialektyczno-behawioralną, akceptacja jest kluczowym elementem zdrowego funkcjonowania psychicznego. Odnosi się zarówno do akceptacji własnych emocji, jak i emocji innych ludzi.

W kontekście naszej praktyki forgiveness, akceptacja oznacza kilka ważnych aspektów:

Akceptacja własnych uczuć – osoba praktykująca przebaczenie akceptuje swoje własne uczucia związane z doznaniem krzywdy, takie jak gniew, złość czy smutek. Zamiast tłumić te emocje, akceptuje je jako naturalną reakcję na doświadczenie trudności.

Akceptacja uczuć drugiej osoby – kluczowym elementem praktyki przebaczenia jest także akceptacja uczuć drugiej osoby. Oznacza to gotowość zrozumienia, co ta osoba przeżywa, oraz szacunek dla jej doświadczeń emocjonalnych, nawet jeśli są one trudne.

Akceptacja, a nie zgoda – akceptacja nie oznacza konieczności zgody na popełnienie krzywdy czy ból którego doświadczyliśmy. To raczej wyraz szacunku dla faktów, że coś się wydarzyło, a związane z tym emocje są realne. Akceptacja pozwala na przemieszczenie się od oporu do otwartości na proces wybaczania.

Zmniejszenie oporu – akceptacja redukuje opór wobec doświadczeń trudnych, co jest kluczowe w kontekście procesu przebaczenia. Wprowadza element empatii, pozwalając na bardziej dogłębne zrozumienie zarówno siebie, jak i drugiej osoby.


Chcę tu zaznaczyć, że akceptacja w praktyce przebaczenia nie jest jednorazowym wyborem, ale procesem, który rozwija się stopniowo. Włączając akceptację, otwieramy się na możliwość uzdrowienia, a to z kolei sprzyja procesowi przebaczenia i pozwala na odzyskanie wewnętrznego spokoju.



4️⃣ KROK DECYZJA

Świadome wybranie drogi wybaczenia bardzo wpływa na poczucie kontroli nad własnym życiem emocjonalnym. Decyzja w kontekście procesu forgiveness odgrywa ogromną rolę, bo stanowi moment, w którym samodzielnie, świadomie i aktywnie podejmujemy decyzję o wybaczeniu i odpuszczeniu. Zanim jednak rozważymy decyzyjność w procesie przebaczenia, zdefiniujmy samo pojęcie decyzji. Czym ona jest w tym procesie?

Decyzja to świadome i celowe wybranie jednej z możliwości, spośród dostępnych alternatyw. Oznacza to podjęcie stanowczego postanowienia i wyboru. W kontekście praktyki forgiveness, decyzja jest kluczowym etapem, który determinuje naszą gotowość do wybaczenia.

Ekspert w dziedzinie psychologii decyzji, dr Daniel Kahneman, zwraca uwagę na dwa systemy myślowe: System 1, który działa szybko i intuicyjnie, oraz System 2, który działa wolniej i bardziej refleksyjnie. W procesie forgiveness, decyzja zazwyczaj wymaga zaangażowania Systemu 2, czyli bardziej świadomego i refleksyjnego myślenia. Dlatego decyzyja w procesie przebaczenia obejmuje kilka kluczowych elementów:

Świadomość i zrozumienie – pierwszym krokiem jest świadomość tego, co oznacza przebaczenie oraz zrozumienie, że jest to świadomy proces, który wymaga od nas aktywnego uczestnictwa.

Refleksja nad korzyściami – decydując się na przebaczenie, powinniśmy przemyśleć korzyści płynące z tego aktu, takie jak ulga emocjonalna, poprawa relacji międzyludzkich, uzyskanie wewnętrznego spokoju czy pozwolenie sobie na lepsze samopoczucie i życie.

Aktywna decyzja o wybaczeniu – sam moment decyzji to aktywny wybór – akceptujemy, że jesteśmy gotowi podjąć ten krok, pomimo, że może być naprawdę trudny. To świadome działanie, które nie zawsze jest łatwe, ale jest kluczowe w procesie forgiveness.

Przyjęcie decyzji jako procesu – decyzja o przebaczeniu może być postrzegana jako dłuższy proces, a nie jednorazowe wydarzenie. To długotrwałe zaangażowanie w akty praktyczne i emocjonalne, które pomagają utrzymać postanowienie przebaczenia.

Zdolność do podjęcia decyzji o przebaczeniu oznacza, że jednostka aktywnie wybiera drogę przemiany emocji związanych z krzywdą. Jest to moment, w którym zaczyna się proces wyzwolenia od obciążeń negatywnych emocji i kierowania się ku zdrowszym relacjom z samą, samym sobą i innymi. Decyzja staje się fundamentem, na którym opiera się cała praktyka przebaczenia.





Badania naukowe w obszarze dobrostany psychicznego prowadzone na przestrzeni ostatnich lat wyraźnie wskazują na związki między praktyką wybaczania, a poziomem zdrowia fizycznego człowieka. Prace dr Kathleen Lawler-Row z Uniwersytetu w Tennessee oraz dr Loren Toussaint z Luther College przyniosły wartościowe spostrzeżenia dotyczące tego, jak technika forgiveness wpływa na fizyczny stan organizmu.

W jednym z prowadzonych badań, dr Kathleen Lawler-Row zidentyfikowała, że osoby praktykujące forgiveness miały niższy poziom ciśnienia krwi w porównaniu z tymi, które miały trudności z wybaczaniem. Wskaźnik ten jest kluczowy dla zdrowia serca i ogólnego funkcjonowania układu krążenia. Dodatkowo, badania wykazały, że osoby praktykujące forgiveness miały mniejsze ryzyko wystąpienia chorób serca, co sugeruje, że zdolność do wybaczania może stanowić skuteczną formę ochrony przed schorzeniami układu sercowo-naczyniowego.

Interesujące są również wyniki badań dr Loren Toussaint, który analizował związek między praktyką wybaczania a ogólnym dobrostanem fizycznym. Jego prace wykazały, że osoby, które były bardziej skłonne do wybaczania, notowały wyższy poziom ogólnej satysfakcji ze zdrowia fizycznego. To sugeruje, że technika forgiveness może być nie tylko elementem profilaktyki zdrowotnej, ale również wpływać na subiektywne odczucie jakości życia i funkcjonowania naszego ciała.

Związek między stresem a zdolnością do wybaczania jest obiektem zainteresowania wielu badaczy. Prace dr Carstena Wroscha z Uniwersytetu Konkordii wykazały, że jednostki bardziej zdolne do przebaczenia wykazują niższy poziom stresu. Mechanizm ten jest związany z umiejętnością skutecznego radzenia sobie z negatywnymi emocjami, co wpływa na stabilizację poziomu kortyzolu, kluczowego hormonu reakcji na stres.

W rezultacie, badania te stanowią mocne potwierdzenie, że mentalna technika i praktyka wybaczania ma wymierne efekty na nasze zdrowie fizyczne. Nie tylko przyczynia się do ochrony układu sercowo-naczyniowego, ale również wpływa na ogólną jakość życia fizycznego poprzez redukcję poziomu stresu. Implementacja techniki forgiveness staje się zatem nie tylko kluczowym elementem samopomocy, ale także strategią wspierającą nasze zdrowie fizyczne.




Proces praktyki forgiveness nie jest pozbawiony wyzwań, a radzenie sobie z trudnościami może być trudnym elementem tego transformacyjnego procesu. Jednym z głównych wyzwań jest skonfrontowanie się z głębokimi emocjami, takimi jak gniew, złość, nienawiść czy ból, związane z doznaniem krzywdy. Aby przeciwdziałać temu wyzwaniu, istotne jest stopniowe otwieranie się na te emocje, co umożliwia ich pełniejsze zrozumienie i akceptację.

Przykładowo, regularne prowadzenie dziennika emocji. Omawianie lub zapisywanie emocji może być skutecznym krokiem, który umożliwi świadome monitorowanie i wyrażanie trudnych uczuć.

Innym wyzwaniem w procesie przebaczenia są samospełniające się przekonania, które mogą hamować postępy. Osoby, przekonane o niemożności wybaczania lub przekonane, że proces ten nie przyniesie korzyści, mogą podświadomie utrudniać i sabotowaćsobie dokonanie pozytywnych zmian. Warto zauważyć, że te przekonania mogą wynikać z doświadczeń przeszłości. Przezwyciężenie tego wyzwania wymaga świadomej pracy nad zmianą perspektywy i przyjęciem bardziej otwartego nastawienia. Przykładowo, trening mentalny czy terapia poznawczo-behawioralna mogą pomóc w identyfikacji i rewizji takich przekonań, co sprzyja procesowi wybaczania.

Innym zjawiskiem, które może stanowić wyzwanie, jest obawa przed ponownym zranieniem. Niektóre osoby, mogą obawiać się, że kiedy wybaczą to, staną się bardziej podatne na kolejne krzywdy. Aby temu przeciwdziałać, ważne jest uświadomienie sobie, że wybaczanie nie oznacza bezwarunkowego zaakceptowania niestosownego zachowania. W praktyce, kluczowa jest nasza zdolność do ustawienia zdrowych granic. Przykładowo, terapeuta czy trener mentalny, może pomóc w opracowaniu strategii radzenia sobie z obawami i w budowaniu zdrowych granic interpersonalnych, co umożliwi skuteczne i bezpieczne praktykowanie forgiveness.

Praktyka forgiveness niesie ze sobą pewne wyzwania, ale radzenie sobie z nimi jest możliwe poprzez świadome podejście, akceptację trudnych emocji, rewizję szkodliwych przekonań oraz budowanie zdrowych granic. Warto zauważyć, że każdy może napotykać pewne trudności, więc dostosowanie strategii tego procesu do indywidualnych potrzeb i sytuacji jest ważne. Nie zawsze poradzimy sobie samodzielnie. Jeśli nie potrafimy samodzielnie sobie z tym poradzić, szukajmy profesjonalnej pomocy.


FORGIVENESS MAGDALENA ZAPADKA TRENER MENTALNY 1


Terapeutyczna technika pisania listu polega na pisaniu listów do siebie lub do innych osób jako sposób na wyrażanie emocji, rozwiązywanie problemów i przepracowywanie trudnych sytuacji. Jest to forma terapii, w której pisanie pełni rolę narzędzia terapeutycznego.

Pisanie takiego listu może pomóc w:

🔹 wyrażaniu uczuć i emocji
🔹 przepracowywaniu traumy
🔹 ustalaniu celów i planowaniu przyszłości
🔹 zwiększaniu samoświadomości
🔹 lepszym zrozumieniu siebie i swoich potrzeb

W procesie praktyki forgiveness, pisanie listu stanowi głęboką i terapeutyczną formę wyrażania uczuć oraz przemieszczania się ku aktowi wybaczania. Technika ta jest oparta na badaniach dr Everetta Worthingtona i w wielu przypadkach przynosi spektakularne efekty. Wspomnę tylko, że dr Everett Worthington jest licencjonowanym psychologiem klinicznym i profesorem psychologii na Virginia Commonwealth University (VCU). Poświęcił swoją karierę studiowaniu przebaczenia i innych cnót, i jest uznawany za jeden z największych autorytetów w tej dziedzinie.

Oto jak możesz podejść do tej techniki:

Rozpocznij od zdefiniowania celu listu. Określ, do kogo jest skierowany – być może do osoby, której zamierzasz wybaczyć, a może do siebie samej, samego (tak, może sie zdarzyć tak, że sobie samemu także musimy sporo wybaczyć). Następnie, sprecyzuj, jakie konkretne doświadczenie lub zranienie chcesz podjąć.

Przygotuj się emocjonalnie. Poszukaj spokojnego miejsca do zanurzenia się w tym zadaniu. Przyjmij otwarte i akceptujące podejście do swoich uczuć, bądź gotowa, gotowy na ich głębszą eksplorację.

Ważnym krokiem jest rozpoczęcie listu od wyrażenia uczuć. Skoncentruj się na opisie swoich emocji związanych z konkretnym zdarzeniem. Unikaj oskarżeń, a raczej skup się na swoich odczuciach i reakcjach.

Opowiedz o doświadczeniu z własnej perspektywy, starając się skupić na faktach bez oceniania czy oskarżania. Próbuj oddać swoje postrzeganie sytuacji.

W kolejnym kroku, wyraź gotowość do wybaczania. Jasno zaznacz swoją gotowość do podjęcia tego kroku. Zidentyfikuj, co dla Ciebie oznacza akt wybaczania w kontekście danego zdarzenia i osoby.

Skoncentruj się na przekształceniach osobistych, jakie wyniosłaś, wyniosłeś z doświadczenia. Wyraź chęć przekształcenia negatywnych uczuć w konstruktywne działania.

Zakończ list pozytywnie. Podkreśl, że nie służy on obwinianiu, lecz otwieraniu nowego rozdziału. Wyraź nadzieję na przyszłość, wolną od ciężaru przeszłości.

Praktyka pisania listu w procesie wybaczania niesie ze sobą liczne korzyści emocjonalne. Pomaga w wyrażeniu ukrytych uczuć, co przyczynia się do ich uwolnienia. Pozwala na zdefiniowanie i zrozumienie własnych emocji oraz perspektywy danego zdarzenia. Dodatkowo, umożliwia przekształcenie negatywnych uczuć w konstruktywne działania, wspierając rozwój osobisty i mentalny.

Praktykowanie tej techniki to proces, który może prowadzić do ulepszeń w relacjach z innymi, gdy osoba wybaczająca staje się bardziej otwarta na konstruktywne interakcje. Systematyczne sięganie po tę formę samoterapii pisemnej to krok w kierunku uzdrowienia emocjonalnego, otwierając drzwi do pełniejszego doświadczenia spokoju psychicznego. Naprawdę pomaga. Polecam praktykować!




W tym artykule chciałam rzucić światło na potęgę mentalnej techniki forgiveness i jej głębokiego wpływu na nasze życie. Głonym moim przesłaniem jest pokazanie Tobie, że praktykowanie wybaczania to nie tylko chwilowy akt ukojenia emocjonalnego, ale także fundament trwałej równowagi psychicznej i fizycznej.

W codziennej praktyce wybaczania ważne jest świadome stosowanie różnych skutecznych technik. Inspirując się badaniami psychologii pozytywnej, zwłaszcza pracami dr Barbary Fredrickson, możemy skoncentrować się na aktywnym odczuwaniu pozytywnych emocji poprzez właśnie wybaczanie. Regularne praktyki, takie jak wizualizacja akceptacji i wybaczania, pozwalają na budowanie bardziej optymistycznego i pozytywnego spojrzenia na świat.

Badania nad zdrowiem psychicznym, takie jak te przeprowadzone przez dr Richarda Davidsona, sugerują, że regularne praktyki forgiveness mogą wpływać na struktury naszego mózgu, wzmacniając obszary związane z pozytywnymi emocjami. W konsekwencji, zobowiązanie się do regularnych praktyk wybaczania staje się kluczowym elementem podróży ku zdrowszemu i bardziej zbalansowanemu życiu.

W pełni zanurzenie się w mentalnej technice forgiveness i przebaczenie to nie prezent dla innych, ale dla samej, samego siebie! Włączając je w nasze codzienne życie, otwieramy drzwi do transformacji, która nie tylko sięga głęboko w naszą psychikę, ale również prowadzi do odkrywania wewnętrznego spokoju i zasiewania naszej ścieżki życiowej pozytywnymi doświadczeniami.

Z każdym dniem praktyki wybaczania oddalamy się od ciężaru przeszłości i kroczymy ku pełniejszemu, bardziej radosnemu życiu, wzbogaconemu pozytywnymi relacjami oraz głębszym zrozumieniem samego siebie. Praktykowanie wybaczania to droga, która może przekształcić nasze życie na lepsze, otwierając przed nami perspektywę zdrowia psychicznego i fizycznego, jakiego wcześniej możeśmy nie dostrzegać.




Potrzebujesz profesjonalnego wsparcia w zakresie rozwoju mentalnego, osobistego czy umiejętności liderskich? Myślisz o zmianie, a nie wiesz jak i od czego zacząć? Stoisz w miejscu i boisz się zrobić kolejny? A może po prostu chcesz w końcu zacząć robić to, co od lat pozostaje tylko w sferze Twoich marzeń? Chcesz osiągać niezwykłe cele? Nie czekaj – weź życie w swoje ręce!

Zapraszam do współpracy, zróbmy razem coś dobrego!


Pracuję w biznesie, profesjonalnym sporcie, modelingu, z ludźmi mediów, estrady… i nie tylko. Jestem Certyfikowaną Trenerką Mentalną, Licencjonowaną Międzynarodową Konsultantką i Trenerką Odporności Psychicznej, Trenerką Biznesu w zakresie Kompetencji Liderskich i Społecznych, Specjalistą Psychologii Sportu i Mistrzostwa oraz Life Coach. Mentorką towarzyszącą w głębokiej zmianie osobistej.

Specjalizuję się treningu mentalnym, psychologii mistrzostwa oraz rozwoju umiejętności liderskich. Maksymalizuję potencjał, oswajam wewnętrznych sabotażystów i pomagam osiągać niezwykłe cele, niezwykłym ludziom.


Napisz do mnie. Porozmawiajmy!

Ⓜ️ hello@magdalenazapadka.com

🌐 www.magdalenazapadka.com




Trening Mentalny | Odporność Psychiczna | Psychologia Sportu i Mistrzostwa | Wewnętrzna Siła | Emocje | Rozwój Osobisty | Style Myślenia FRIS | Przywództwo | Leadership | Zarządzanie Ludźmi | Emocje | Sukces | Rozwój Potencjału | Ambicja | Biohacking | Life Coaching | Motywacja | Presja | Stres | Perfekcjonizm | Komunikacja | Współpraca Zespołowa | Osiąganie Niezwykłych Celów | Mindset | MTQ Family Group – MTQ48 MTQ48 PLUS MTQ48 SPORT | Trener | Mentor | Szkoleniowiec | Coach | CEO | Lider


Subscribe
Powiadom o

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Scroll to Top